RANU
RANU jest odmianą gramatyczną słowa RANO. Forma rzeczownika „rano”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
RANO
Wczesna pora dnia, od świtu do południa.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
RANU jest odmianą gramatyczną słowa RANO. Forma rzeczownika „rano”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
Wczesna pora dnia, od świtu do południa.
Rano to czas, w którym pojawia śę nowe słońce, czyli pierwszy blask dnia.
Rano to czas, w którym słońce podnosi śę nad horyzont i wznosi śę w górę aż do południa.
RANUForma rzeczownika „rano”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | - | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ranuobecna forma | - |
| Biernikkogo? co? | - | - |
| Narzędnikkim? czym? | ranem | - |
| Miejscownikw kim? w czym? | - | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | - | - |
| WołajnikTy... | - | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ranu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.