Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba o krępej, masywnej budowie ciała: niskim lub średnim wzroście, krótkich kończynach, grubej szyi i okrągłej twarzy, skłonna do otyłości i okresowych zmian nastroju. W typologii Ernsta Kretschmera jeden z typów budowy ciała, któremu przypisywano określone cechy psychiczne, m.in. towarzyskość.
pyknikówForma rzeczownika „pyknik”, odchodnik i biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pyknik | pyknicy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pyknikowi | pyknikom |
| Biernikkogo? co? | pyknika | pyknikówobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | pyknikiem | pyknikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pykniku | pyknikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pyknika | pyknikówobecna forma |
| WołajnikTy... | pykniku | pyknicy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | pykniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pykników
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.