Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Odosobnione miejsce, w którym z własnego wyboru mieszka pustelnik, oddający śę modlitwie, kontemplacji i ascezie; zwykle niewielka budowla lub wydzielone miejsce w klasztorze.
Miejsce odosobnione, zamieszkiwane przez członków zakonu o regule pustelniczej.
Miejsce pobytu osoby żyjącej samotnie i stroniącej od ludzi; w przenośni również jej siedziba.
Pawilon architektoniczny w ogrodzie lub parku, służący do wypoczynku na uboczu.
pustelńForma rzeczownika „pustelnia”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pustelnia | pustelnie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pustelni | pustelniom |
| Biernikkogo? co? | pustelnię | pustelnie |
| Narzędnikkim? czym? | pustelnią | pustelniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pustelni | pustelniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pustelni | pustelnipustelńobecna forma |
| WołajnikTy... | pustelnio | pustelnie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pustelń
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.