PUCUŁOWATY
Taki, który ma wydatne, okrągłe i pulchne policzki lub taką twarz.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który ma wydatne, okrągłe i pulchne policzki lub taką twarz.
pucułowatąForma przymiotnika „pucułowaty”, biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pucułowaty | niepucułowatapucułowata | pucułowate | niepucułowacipucułowaci | pucułowate |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niepucułowatemupucułowatemu | niepucułowatejpucułowatej | niepucułowatemupucułowatemu | niepucułowatympucułowatym | niepucułowatympucułowatym |
| Biernikkogo? co? | pucułowatyniepucułowategoniepucułowatypucułowatego | niepucułowatąpucułowatąobecna forma | pucułowate | niepucułowatychpucułowatych | niepucułowatepucułowate |
| Narzędnikkim? czym? | pucułowatym | pucułowatąobecna forma | pucułowatym | niepucułowatymipucułowatymi | niepucułowatymipucułowatymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | pucułowatym | pucułowatej | pucułowatym | pucułowatych | pucułowatych |
| Odchodnikod kogo? czego? | pucułowatego | pucułowatej | pucułowatego | pucułowatych | pucułowatych |
| WołajnikTy... | pucułowaty | niepucułowatapucułowata | pucułowate | niepucułowacipucułowaci | pucułowate |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pucułowatą
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.