PUCOŁOWATY
Taki, który ma wydatne, pulchne i okrągłe policzki.
O policzkach lub twarzy: wydatny, pulchny i okrągły.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który ma wydatne, pulchne i okrągłe policzki.
O policzkach lub twarzy: wydatny, pulchny i okrągły.
pucołowaciForma przymiotnika „pucołowaty”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pucołowaty | niepucołowatapucołowata | pucołowate | niepucołowacipucołowaciobecna forma | pucołowate |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niepucołowatemupucołowatemu | niepucołowatejpucołowatej | niepucołowatemupucołowatemu | niepucołowatympucołowatym | niepucołowatympucołowatym |
| Biernikkogo? co? | pucołowatyniepucołowategoniepucołowatypucołowatego | niepucołowatąpucołowatą | pucołowate | niepucołowatychpucołowatych | niepucołowatepucołowate |
| Narzędnikkim? czym? | pucołowatym | pucołowatą | pucołowatym | niepucołowatymipucołowatymi | niepucołowatymipucołowatymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | pucołowatym | pucołowatej | pucołowatym | pucołowatych | pucołowatych |
| Odchodnikod kogo? czego? | pucołowatego | pucołowatej | pucołowatego | pucołowatych | pucołowatych |
| WołajnikTy... | pucołowaty | niepucołowatapucołowata | pucołowate | niepucołowacipucołowaciobecna forma | pucołowate |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | niepucołowatopucołowato |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pucołowaci
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.