PUCÓWA
Zgrubienie od rzeczownika pucówka, używane rzadko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Zgrubienie od rzeczownika pucówka, używane rzadko.
pucówForma rzeczownika „pucówa”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pucówa | pucówy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pucówie | pucówom |
| Biernikkogo? co? | pucówę | pucówy |
| Narzędnikkim? czym? | pucówą | pucówami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pucówie | pucówach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pucówy | pucówobecna forma |
| WołajnikTy... | pucówo | pucówy |
pucówForma rzeczownika „puc”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Forma osobowakto robi? | - | - | puca | - | - | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: puców
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.