PUBLICZNOŚĆ
Ogół osób zgromadzonych w jednym miejscu, które oglądają lub słuchają przedstawienia, filmu, meczu albo innego wydarzenia; publika.
Cecha tego, co jest publiczne, albo tych, którzy są publiczni.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ogół osób zgromadzonych w jednym miejscu, które oglądają lub słuchają przedstawienia, filmu, meczu albo innego wydarzenia; publika.
Cecha tego, co jest publiczne, albo tych, którzy są publiczni.
publicznościąForma rzeczownika „publiczność”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | publiczność | publiczności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | publiczności | publicznościom |
| Biernikkogo? co? | publiczność | publiczności |
| Narzędnikkim? czym? | publicznościąobecna forma | publicznościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | publiczności | publicznościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | publiczności | publiczności |
| WołajnikTy... | publiczności | publiczności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: publicznością
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.