PRZYWARA
Negatywna cecha czyjegoś charakteru, np. skłonność do przesadnej dumy.
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Negatywna cecha czyjegoś charakteru, np. skłonność do przesadnej dumy.
Nazwisko.
przywarówForma rzeczownika „Przywara”, odchodnik i biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przywaraprzywara | Przywarowieprzywary |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przywarze | przywarom |
| Biernikkogo? co? | przywarę | Przywarówobecna formaprzywary |
| Narzędnikkim? czym? | przywarą | przywarami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przywarze | przywarach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przywary | Przywarówobecna formaprzywar |
| WołajnikTy... | przywaro | Przywarowieprzywary |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przywarów
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.