PRZYPOŁUDNICA
W wierzeniach ludowych istota demoniczna wyobrażana jako kobieta, ukazująca śę latem na polach zbożowych około południa i atakująca przebywających tam ludzi.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W wierzeniach ludowych istota demoniczna wyobrażana jako kobieta, ukazująca śę latem na polach zbożowych około południa i atakująca przebywających tam ludzi.
przypołudniceForma rzeczownika „przypołudnica”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przypołudnica | przypołudniceobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przypołudnicy | przypołudnicom |
| Biernikkogo? co? | przypołudnicę | przypołudniceobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | przypołudnicą | przypołudnicami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przypołudnicy | przypołudnicach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przypołudnicy | przypołudnic |
| WołajnikTy... | przypołudnico | przypołudniceobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przypołudnice
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.