PRZYPÓR
Przyrząd do podtrzymywania łbów nitów podczas kształtowania zakuwek, zwany też przyporem nitowniczym.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przyrząd do podtrzymywania łbów nitów podczas kształtowania zakuwek, zwany też przyporem nitowniczym.
przypórForma rzeczownika „przypora”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przypora | przypory |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przyporze | przyporom |
| Biernikkogo? co? | przyporę | przypory |
| Narzędnikkim? czym? | przyporą | przyporami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przyporze | przyporach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przypory | przypórobecna forma |
| WołajnikTy... | przyporo | przypory |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przypór
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.