PRZYMUŁ
Potocznie, pogardliwie: osoba mało inteligentna, która potrzebuje dużo czasu, aby coś zrozumieć; przygłup, tępak.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie, pogardliwie: osoba mało inteligentna, która potrzebuje dużo czasu, aby coś zrozumieć; przygłup, tępak.
przymułomForma rzeczownika „przymuł”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | przymuł | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | przymułowi | przymułomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | przymuła | przymułów |
| Narzędnikkim? czym? | przymułem | przymułami |
| Miejscownikw kim? w czym? | przymule | przymułach |
| Odchodnikod kogo? czego? | przymuła | przymułów |
| WołajnikTy... | przymule | - |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | przymuły |
Zobacz, w jakich słowach występuje: przymułom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.