PRÓŻNICA
Dawniej: pustka, brak czegoś w jakiejś dziedzinie życia lub działalności człowieka.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej: pustka, brak czegoś w jakiejś dziedzinie życia lub działalności człowieka.
próżniceForma rzeczownika „próżnica”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | próżnica | próżniceobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | próżnicy | próżnicom |
| Biernikkogo? co? | próżnicę | próżniceobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | próżnicą | próżnicami |
| Miejscownikw kim? w czym? | próżnicy | próżnicach |
| Odchodnikod kogo? czego? | próżnicy | próżnic |
| WołajnikTy... | próżnico | próżniceobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: próżnice
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.