PORTAMENTU

Wydzielony obszar z infrastrukturą przeznaczoną do przyjmowania, obsługi i odprawy statków, samolotów, osób albo ładunków.

W technice i informatyce: złącze, interfejs albo oznaczony punkt komunikacji, przez który przepływają dane lub sygnały.

Wyraz łaciński, a także współczesny wyraz między innymi w języku włoskim, oznaczający drzwi, bramę albo wejście.

Ozdobne, często monumentalne obramienie drzwi lub bramy w budowli.

Rozbudowany serwis internetowy skupiający informacje i usługi z wielu działów.

W fantastyce: umowne przejście łączące odległe miejsca, światy, wymiary albo czasy.

W fantastyce: urządzenie, mechanizm albo miejsce służące do natychmiastowego przenoszenia obiektów lub postaci na odległość.

Ślad pozostawiony przez człowieka lub zwierzę, który pozwala określić kierunek jego przemieszczania się.

Fakt, szczegół albo tok rozumowania pomagający dotrzeć do rozwiązania lub celu.

Komenda nakazująca psu odnalezienie i przyniesienie rzuconego albo wskazanego przedmiotu; także sama czynność i przynoszony przedmiot.

Zorganizowana aktywność fizyczna lub umysłowa oparta na regułach, treningu, sprawności i często współzawodnictwie.

Niewielki przenośny ołtarzyk albo kamienna płyta ołtarzowa z miejscem na relikwie, używana do sprawowania liturgii poza stałym ołtarzem.

Rzadki w naturze minerał z grupy wodorotlenków o wzorze Ca(OH)₂, będący również ważną fazą w materiałach cementowych i betonie.

Płynne, ciągłe przejście wysokości od jednego dźwięku do drugiego, szczególnie w śpiewie i grze na instrumentach pozwalających na taki poślizg.

Sposób wykonania kolejnych dźwięków płynnie, lecz z delikatnym ponownym zaznaczeniem każdego z nich; artykulacja pośrednia między legato i staccato.

Małe przenośne organy piszczałkowe, zwykle bez pedału, używane od średniowiecza; grający obsługiwał klawiaturę i miech.

Płynne, ciągłe przejście wysokości od jednego dźwięku do drugiego, szczególnie w śpiewie i grze na instrumentach pozwalających na taki poślizg.

Sposób wykonania kolejnych dźwięków płynnie, lecz z delikatnym ponownym zaznaczeniem każdego z nich; artykulacja pośrednia między legato i staccato.

Małe przenośne organy piszczałkowe, zwykle bez pedału, używane od średniowiecza; grający obsługiwał klawiaturę i miech.

Znak notacji muzycznej określający wysokość i względny czas trwania dźwięku; potocznie także sam dźwięk o określonej wysokości.

Delikatnie wyczuwalny ton, cecha lub domieszka w wypowiedzi, zapachu, smaku albo nastroju.

Odmiana klucza G, która wyznacza położenie dźwięku g¹ na drugiej linii pięciolinii i służy do zapisu głosów oraz instrumentów o wyższym rejestrze.