PIĘKNOCIE

PIĘKNO

• PIĘKNOŚĆ
  1.

  Właściwość tego, co jest piękne pod względem fizycznym lub moralnym.

  2.

  Piękna kobieta.

  3.

  Rzecz piękna.

• PIĘKNOTA
  1.

  Śliczna, piękna kobieta; ślicznotka.

  2.

  Coś ślicznego, pięknego.

• PIĘKNOOKI
  Mający piękne oczy.

• PIĘKNORÓG
  Rodzaj grzyba z klasy podstawczaków, należący do rodziny łzawnikowatych.

• PIĘKNOTKA
  Żartobliwie o kimś lub o czymś bardzo ładnym.

• PIĘKNODUCH
  Osoba oderwana od rzeczywistości, przypisująca zbyt dużą wartość doznaniom estetycznym.

• PIĘKNOLICY
  Mający piękne lico, czyli twarz; urodziwy

• PIĘKNONOGI
  Mający piękne nogi.

• PIĘKNOWŁOSY
  Mający piękne włosy

• PIĘKNOSŁOWIE
  Pięknosłowie to rzadko używane określenie oznaczające piękną, ozdobną mowę lub kunsztowne wysławianie śę.

• PIĘKNOBRZMIĄCY
  Mający piękne brzmienie, brzmiący przyjemnie dla ucha.

• PIĘKNODUCHOSTWO
  Ogół cech właściwych pięknoduchowi, czyli osobie oderwanej od rzeczywistości, przypisującej zbyt dużą wartość doznaniom estetycznym.

• PIĘKNODUCHOWSKI
  Przymiotnik odnoszący śę do pięknoducha – osoby oderwanej od rzeczywistości, przypisującej zbyt dużą wartość wzruszeniom estetycznym.

• PIĘKNIĆ
  1.

  Być gdzieś i wyglądać pięknie.

  2.

  Stawać śę pięknym lub jeszcze piękniejszym; upiękniać śę, upiększać śę.

• PIĘKNIŚ
  Lekceważąco: mężczyzna przesadnie dbający o swój wygląd; laluś, strojniś, goguś, fircyk.

• PIĘKNIEĆ
  Stawać śę pięknym, nabierać cech budzących podziw i upodobanie.

• UPIĘKNIĆ
  1.

  Uczynić coś piękniejszym, upiększyć

  2.

  Przedstawić coś jako lepsze, ńż jest w rzeczywistości

  3.

  Upięknić śę – stać śę pięknym lub jeszcze piękniejszym

• PIĘKNISIA
  Lekceważąco: kobieta przesadnie dbająca o swój wygląd; strojnisia, laluś.

• PIĘKNIUSI
  Zdrobnienie od: piękny; piękniutki, piękniuchny

• UPIĘKNIAĆ
  1.

  Czynić piękniejszym; upiększać

  2.

  Przedstawiać coś jako lepsze, ńż jest w rzeczywistości

  3.

  Upiękniać śę — stawać śę pięknym lub jeszcze piękniejszym

• WYPIĘKNIĆ
  1.

  Uczynić piękniejszym; upięknić, upiększyć.

  2.

  Wypięknić śę – stać śę pięknym lub jeszcze piękniejszym.

• PIĘKNICZKA
  Słodkowodna rybka z rodziny piękniczkowatych, często hodowana w akwariach jako ryba ozdobna.

• PIĘKNIUTKI
  Zdrobnienie od: piękny; piękniuchny, piękniusi

• PIĘKNY
  1.

  Odznaczający się ślicznymi kształtami, barwami, dźwiękami itp.

  2.

  Mający dużą wartość moralną.

  3.

  Mający najlepsze cechy swojego gatunku, rodzaju itp. lub będący doskonałym w jakiejś dziedzinie.

  4.

  Duży, pokaźny.

  5.

  Ironicznie: nie taki, jakiego się oczekuje.

  6.

  Architektura, rzeźba, malarstwo, grafika i rzemiosło artystyczne.