PANTAŁYK
Rzeczownik występujący tylko w wyrażeniu „zbić (zbijać) kogoś z pantałyku”, oznaczającym pozbawienie kogoś pewności śiebie i wprawienie go w zakłopotanie; równoznacznym ze „zbić (zbijać) kogoś z tropu”.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzeczownik występujący tylko w wyrażeniu „zbić (zbijać) kogoś z pantałyku”, oznaczającym pozbawienie kogoś pewności śiebie i wprawienie go w zakłopotanie; równoznacznym ze „zbić (zbijać) kogoś z tropu”.
pantałykuForma rzeczownika „pantałyk”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pantałyk | pantałyki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pantałykowi | pantałykom |
| Biernikkogo? co? | pantałyk | pantałyki |
| Narzędnikkim? czym? | pantałykiem | pantałykami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pantałykuobecna forma | pantałykach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pantałykuobecna forma | pantałyków |
| WołajnikTy... | pantałykuobecna forma | pantałyki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pantałyku
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.