PANAKS
Reliktowa bylina z rodziny araliowatych, której korzeń wykorzystuje śę w lecznictwie i kosmetyce; nazywana też żeń-szeniem.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Reliktowa bylina z rodziny araliowatych, której korzeń wykorzystuje śę w lecznictwie i kosmetyce; nazywana też żeń-szeniem.
panaksówForma rzeczownika „panaks”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | panaks | panaksy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | panaksowi | panaksom |
| Biernikkogo? co? | panaks | panaksy |
| Narzędnikkim? czym? | panaksem | panaksami |
| Miejscownikw kim? w czym? | panaksie | panaksach |
| Odchodnikod kogo? czego? | panaksu | panaksówobecna forma |
| WołajnikTy... | panaksie | panaksy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: panaksów
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.