PÓŁRURA
Rura przecięta wzdłuż na pół, stosowana w konstrukcjach statkowych.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rura przecięta wzdłuż na pół, stosowana w konstrukcjach statkowych.
półrurzeForma rzeczownika „półrura”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półrura | półrury |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półrurzeobecna forma | półrurom |
| Biernikkogo? co? | półrurę | półrury |
| Narzędnikkim? czym? | półrurą | półrurami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półrurzeobecna forma | półrurach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półrury | półrur |
| WołajnikTy... | półruro | półrury |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | półrury |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półrurze
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.