Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Postawa stojąca z nogami rozstawionymi na boki, ale mniej ńż w rozkroku — mniej więcej na szerokość bioder.
W narciarstwie technika podchodzenia po zboczu polega na tym, że pierwsza narta pozostaje równoległa do stoku, natomiast druga ma dziób nieco skierowany na zewnątrz.
półrozkrokForma rzeczownika „półrozkrok”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półrozkrokobecna forma | półrozkroki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półrozkrokowi | półrozkrokom |
| Biernikkogo? co? | półrozkrokobecna forma | półrozkroki |
| Narzędnikkim? czym? | półrozkrokiem | półrozkrokami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półrozkroku | półrozkrokach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półrozkroku | półrozkroków |
| WołajnikTy... | półrozkroku | półrozkroki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półrozkrok
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.