PÓŁNAUKA
Nauka niedokładna, powierzchowna lub ńepełna w danej dziedzinie; wiedza obejmująca tylko część zagadnień i pozbawiona gruntownego opracowania.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Nauka niedokładna, powierzchowna lub ńepełna w danej dziedzinie; wiedza obejmująca tylko część zagadnień i pozbawiona gruntownego opracowania.
półnauceForma rzeczownika „półnauka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półnauka | półnauki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półnauceobecna forma | półnaukom |
| Biernikkogo? co? | półnaukę | półnauki |
| Narzędnikkim? czym? | półnauką | półnaukami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półnauceobecna forma | półnaukach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półnauki | półnauk |
| WołajnikTy... | półnauko | półnauki |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | półnauki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półnauce
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.