Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pierwiastek chemiczny o właściwościach pośrednich między metalami a niemetalami, w zależności od warunków wykazujący tendencję do oddawania lub pobierania elektronów; należą do nich m.in. bor, krzem, german, arsen, antymon, tellur i selen.
Półprzewodnik o zerowej przerwie energetycznej.
półmetaluForma rzeczownika „półmetal”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półmetal | półmetale |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półmetalowi | półmetalom |
| Biernikkogo? co? | półmetal | półmetale |
| Narzędnikkim? czym? | półmetalem | półmetalami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półmetaluobecna forma | półmetalach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półmetaluobecna forma | półmetali |
| WołajnikTy... | półmetaluobecna forma | półmetale |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półmetalu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.