PÓŁKOŃ
W mitologii greckiej: istota o ciele konia i torsie oraz głowie człowieka; centaur.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W mitologii greckiej: istota o ciele konia i torsie oraz głowie człowieka; centaur.
półkonieForma rzeczownika „półkoń”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półkoń | półkonieobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półkoniowi | półkoniom |
| Biernikkogo? co? | półkonia | półkonieobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | półkoniem | półkoniamipółkońmi |
| Miejscownikw kim? w czym? | półkoniu | półkoniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półkonia | półkoni |
| WołajnikTy... | półkoniu | półkonieobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półkonie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.