PÓŁDZIECINNOŚĆ
Cecha tego, co półdziecinne, albo osób półdziecinnych; częściowa dziecinność.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półdziecinne, albo osób półdziecinnych; częściowa dziecinność.
półdziecinnośćForma rzeczownika „półdziecinność”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półdziecinnośćobecna forma | półdziecinności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półdziecinności | półdziecinnościom |
| Biernikkogo? co? | półdziecinnośćobecna forma | półdziecinności |
| Narzędnikkim? czym? | półdziecinnością | półdziecinnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półdziecinności | półdziecinnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półdziecinności | półdziecinności |
| WołajnikTy... | półdziecinności | półdziecinności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półdziecinność
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.