PÓŁDZIECIĘCOŚĆ
Cecha tego, co półdziecięce — częściowo dziecinne, częściowo dojrzałe, jak u dziecka.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półdziecięce — częściowo dziecinne, częściowo dojrzałe, jak u dziecka.
półdziecięcościomForma rzeczownika „półdziecięcość”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półdziecięcość | półdziecięcości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półdziecięcości | półdziecięcościomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | półdziecięcość | półdziecięcości |
| Narzędnikkim? czym? | półdziecięcością | półdziecięcościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półdziecięcości | półdziecięcościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półdziecięcości | półdziecięcości |
| WołajnikTy... | półdziecięcości | półdziecięcości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półdziecięcościom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.