PÓŁCIEMNOŚĆ
Cecha tego, co półciemne; słabe, ńepełne światło lub mrok, w którym przedmioty są słabo widoczne.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półciemne; słabe, ńepełne światło lub mrok, w którym przedmioty są słabo widoczne.
półciemnośćForma rzeczownika „półciemność”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półciemnośćobecna forma | półciemności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półciemności | półciemnościom |
| Biernikkogo? co? | półciemnośćobecna forma | półciemności |
| Narzędnikkim? czym? | półciemnością | półciemnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półciemności | półciemnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półciemności | półciemności |
| WołajnikTy... | półciemności | półciemności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półciemność
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.