PÓŁCHROMATYCZNOŚĆ
Cecha tego, co półchromatyczne; właściwość bycia częściowo chromatycznym.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półchromatyczne; właściwość bycia częściowo chromatycznym.
półchromatycznośćForma rzeczownika „półchromatyczność”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półchromatycznośćobecna forma | półchromatyczności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półchromatyczności | półchromatycznościom |
| Biernikkogo? co? | półchromatycznośćobecna forma | półchromatyczności |
| Narzędnikkim? czym? | półchromatycznością | półchromatycznościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półchromatyczności | półchromatycznościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półchromatyczności | półchromatyczności |
| WołajnikTy... | półchromatyczności | półchromatyczności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półchromatyczność
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.