PÓŁBOSKOŚĆ
Cecha tego, co półboskie, czyli pośrednie między boskością a zwykłym, ludzkim istnieniem.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półboskie, czyli pośrednie między boskością a zwykłym, ludzkim istnieniem.
półboskościąForma rzeczownika „półboskość”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półboskość | półboskości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półboskości | półboskościom |
| Biernikkogo? co? | półboskość | półboskości |
| Narzędnikkim? czym? | półboskościąobecna forma | półboskościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półboskości | półboskościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półboskości | półboskości |
| WołajnikTy... | półboskości | półboskości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półboskością
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.