PÓŁŁANEK
Mały łan; zagon, zagonik lub grządka.
W dawnej Polsce: obszar gruntu obejmujący 15 morgów; pół łanu.
Dawniej: pośladek.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Mały łan; zagon, zagonik lub grządka.
W dawnej Polsce: obszar gruntu obejmujący 15 morgów; pół łanu.
Dawniej: pośladek.
półłankuForma rzeczownika „półłanek”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półłanek | półłanki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półłankowi | półłankom |
| Biernikkogo? co? | półłanek | półłanki |
| Narzędnikkim? czym? | półłankiem | półłankami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półłankuobecna forma | półłankach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półłankapółłankuobecna forma | półłanków |
| WołajnikTy... | półłankuobecna forma | półłanki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półłanku
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.