OTĘPIAŁY
Taki, który stracił zdolność reagowania na bodźce zewnętrzne i popadł w apatię lub bierność; też o umyśle, wzroku, twarzy: świadczący o takim stanie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który stracił zdolność reagowania na bodźce zewnętrzne i popadł w apatię lub bierność; też o umyśle, wzroku, twarzy: świadczący o takim stanie.
otępiałymForma przymiotnika „otępiały”, dajnik, liczby mnogiej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | otępiały | nieotępiałaotępiała | otępiałe | nieotępialiotępiali | otępiałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | nieotępiałemuotępiałemu | nieotępiałejotępiałej | nieotępiałemuotępiałemu | nieotępiałymotępiałymobecna forma | nieotępiałymotępiałymobecna forma |
| Biernikkogo? co? | otępiałynieotępiałegonieotępiałyotępiałego | nieotępiałąotępiałą | otępiałe | nieotępiałychotępiałych | nieotępiałeotępiałe |
| Narzędnikkim? czym? | otępiałymobecna forma | otępiałą | otępiałymobecna forma | nieotępiałymiotępiałymi | nieotępiałymiotępiałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | otępiałymobecna forma | otępiałej | otępiałymobecna forma | otępiałych | otępiałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | otępiałego | otępiałej | otępiałego | otępiałych | otępiałych |
| WołajnikTy... | otępiały | nieotępiałaotępiała | otępiałe | nieotępialiotępiali | otępiałe |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Przysłówekjak? | nieotępialeotępiale |
Zobacz, w jakich słowach występuje: otępiałym
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.