Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Znak notacji muzycznej określający wysokość i względny czas trwania dźwięku; potocznie także sam dźwięk o określonej wysokości.
Delikatnie wyczuwalny ton, cecha lub domieszka w wypowiedzi, zapachu, smaku albo nastroju.
NUTA pochodzi od łacińskiego nota — znaku lub oznaczenia. Podobieństwo do wyrazu MINUTA i imienia NUT nie dowodzi wspólnego pochodzenia.
Brak analiz morfemicznych.
Krąg tematyczny artykułu oparty na podobieństwie brzmienia i skojarzeniach między dźwiękiem, czasem, niebem oraz zapisem muzycznym. Nie jest to jedna potwierdzona rodzina etymologiczna.
Jednostka czasu równa sześćdziesięciu sekundom, czyli jednej sześćdziesiątej godziny.
Jednostka miary kąta równa jednej sześćdziesiątej stopnia.
Znak notacji muzycznej określający wysokość i względny czas trwania dźwięku; potocznie także sam dźwięk o określonej wysokości.
Delikatnie wyczuwalny ton, cecha lub domieszka w wypowiedzi, zapachu, smaku albo nastroju.
W religii starożytnego Egiptu bogini nieba, przedstawiana między innymi jako postać rozpostarta nad ziemią i związana z porządkiem ciał niebieskich.
Odmiana klucza G, która wyznacza położenie dźwięku g¹ na drugiej linii pięciolinii i służy do zapisu głosów oraz instrumentów o wyższym rejestrze.
Płynne, ciągłe przejście wysokości od jednego dźwięku do drugiego, szczególnie w śpiewie i grze na instrumentach pozwalających na taki poślizg.
Sposób wykonania kolejnych dźwięków płynnie, lecz z delikatnym ponownym zaznaczeniem każdego z nich; artykulacja pośrednia między legato i staccato.
Małe przenośne organy piszczałkowe, zwykle bez pedału, używane od średniowiecza; grający obsługiwał klawiaturę i miech.
Znak notacji muzycznej określający wysokość i względny czas trwania dźwięku; potocznie także sam dźwięk o określonej wysokości.
Delikatnie wyczuwalny ton, cecha lub domieszka w wypowiedzi, zapachu, smaku albo nastroju.
Odmiana klucza G, która wyznacza położenie dźwięku g¹ na drugiej linii pięciolinii i służy do zapisu głosów oraz instrumentów o wyższym rejestrze.
NUTAForma rzeczownika „nuta”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
Zobacz, w jakich słowach występuje: nuta
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.