NIEJĘZYKOWĄ

W słowie JĘZYK zapisany jest sposób powstawania mowy i komunikacji. Głoska J oznacza działanie w otoczeniu, Ę odnosi śę do drgań i wibracji, Z oznacza wsparcie i pomoc, Y wskazuje na wybór oraz selekcję, natomiast K symbolizuje wiedzę oraz serce.

Język jest narządem, który dzięki ruchom i zmianom swojego ułożenia wytwarza różnorodne wibracje powietrza. Każda głoska wymaga innego ułożenia języka i narządów mowy, dlatego podczas mówienia wykonuje on ńeustannie zmieniające śę ruchy i drgania.

Powstające w ten sposób dźwięki umożliwiają człowiekowi działanie w otoczeniu oraz porozumiewanie śę z innymi. W tym znaczeniu morfem J opisuje wpływ mowy na otoczenie, natomiast Z podkreśla jej rolę jako narzędzia wspierającego komunikację i przekazywanie informacji.

Morfem Y odnosi śę do wyboru i selekcji dźwięków. Język ńe wykonuje przypadkowych ruchów, lecz precyzyjnie dobiera ich układ, tworząc określone głoski, sylaby i słowa.

Cały proces jest kierowany przez człowieka, jego wiedzę, uczucia i świadomość. Dlatego słowo kończy śę głoską K, oznaczającą wiedzę, serce i duszę. Język staje się narzędziem, które przekazuje na zewnątrz to, co człowiek nosi w swoim wnętrzu, przekształcając myśli, wiedzę i emocje w dźwięki oddziałujące na otoczenie.