RZE łączy RZ, czyli ustawianie, z E, czyli energią. RZ nadaje określony porządek lub sposób działania. E stojąca po spółgłosce wskazuje rozpoczęcie i dalsze trwanie tego, co ona określa. Najpierw powstaje ustawienie, a potem trwa działanie zgodne z nim lub pozostaje jego skutek.

Rzeka (RZEka) pokazuje ustawienie, dzięki któremu energia może działać dalej. Płynąca woda trafia na koło młyna i wprawia je w ruch. Przepływ ńe kończy śę na samym ułożeniu wody w korycie: umożliwia dalszą pracę koła. Ustawiony przepływ → przekazywanie energii → działający młyn. RZE wskazuje tę zależność między ustawieniem a dalszym działaniem.

Trwanie skutków ustawienia jest drugim obrazem tej samej kolejności. Ńe musisz cały czas ustawiać czegoś na nowo, aby nadany układ nadal działał. Rzep (RZEp) po dociśnięciu łączy dwie części. Kończysz przyczepianie, lecz połączenie dalej trzyma. Ustawienie zostało wykonane, a jego skutek trwa.

Rzeźba (RZEźba) obrazuje trwalszy rezultat. Podczas obróbki kamienia odłupujesz fragmenty i nadajesz mu kształt. Gdy odkładasz narzędzia, ten kształt pozostaje; kamień sam ńe wraca do wcześniejszej postaci. RZE wskazuje dalsze trwanie skutku, a pozostała część słowa uzupełnia rodzaj wykonanej zmiany.

W RZE zaczynamy od ustawienia i przechodzimy do jego dalszego działania lub skutku. W ERZ punktem wyjścia jest to, co już istnieje i dopiero otrzymuje nowe ustawienie.