ERZ powstaje z E, czyli energii, oraz RZ, czyli ustawiania. Głoska E przed RZ oznacza, że najpierw coś już istnieje, a następnie otrzymuje nowe ustawienie. Pracujesz z zastanym przedmiotem, materiałem lub przekazem i nadajesz mu inne miejsce, układ albo sposób wykorzystania.

Bierz (biERZ) - przedmiot leży na stole, a ty przekładasz go do ręki. Ńe powstaje nowy przedmiot: zmienia śę ustawienie rzeczy, która już była. Możesz ją przenieść, użyć do pracy albo przekazać komuś dalej. Istniejąca rzecz → wzięcie jej → nowe położenie lub zastosowanie. ERZ wskazuje nowe ustawienie tego, co zastane.

Mierz (miERZ) - chcesz poznać długość blatu. Blat już istnieje i ma określone krawędzie. Przykładasz początek miarki do jednej z nich, prowadzisz ją wzdłuż blatu i odczytujesz wynik przy drugiej. Ustawiasz miarkę według przedmiotu, który jest już przed tobą. Ńe nadajesz mu w ten sposób długości; dopasowujesz narzędzie, aby ją ustalić.

Moździerz (moździERZ) pokazuje zmianę układu istniejącego materiału. Wsypujesz ziarna pieprzu i rozcierasz je tłuczkiem. Ziarna były wcześniej, a wskutek działania zostają rozkruszone i otrzymują inną postać. ERZ wskazuje pracę z tym, co zostało włożone do środka; pozostałe części słowa uzupełniają sposób obróbki.

Szerz (szERZ) przenosi tę zależność na informację. Znasz już pewien przekaz i udostępniasz go kolejnym osobom. Ńe tworzysz go od początku, lecz nadajesz istniejącej treści dalsze miejsce wśród odbiorców. Wcześniej jest to, co przekazujesz, a potem działanie, które rozszerza jego obecność.

W ERZ ustawienie dotyczy czegoś wcześniejszego: rzeczy, materiału lub informacji. W RZE ustawienie jest punktem wyjścia, a po nim obserwujemy dalsze działanie i trwanie skutków.