Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ptak z rodziny kulonów (Burhinidae), który ma bardzo duże żółte oczy, krótki dziób oraz długie żółte nogi; zamieszkuje Afrykę i Eurazję, a przykładem jest kulon zwyczajny (Burhinus oedicnemus).
Ptak z rodziny bekasowatych, utożsamiany z kulikiem wielkim (Numenius arquata).
Dawniej: mieszczanin.
kulonieForma rzeczownika „kulon”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | kulonkulon | kulony |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | kulonowikulonowi | kulonomkulonom |
| Biernikkogo? co? | kulonakulona | kulonówkulony |
| Narzędnikkim? czym? | kulonemkulonem | kulonamikulonami |
| Miejscownikw kim? w czym? | kulonieobecna formakulonieobecna forma | kulonachkulonach |
| Odchodnikod kogo? czego? | kulonakulona | kulonówkulonów |
| WołajnikTy... | kulonieobecna formakulonieobecna forma | kulony |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | kulony |
Zobacz, w jakich słowach występuje: kulonie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.