Logo ŹRÓDŁOSŁÓWŹRÓDŁOSŁÓW
Logo ŹRÓDŁOSŁÓW
Występuje w 1 słowniku

korzeń

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

KORZEŃ

  1. Organ roślin naczyniowych, który zwykle tkwi w podłożu; dzięki niemu roślina pozostaje w jednym miejscu, a on sam czerpie dla niej wodę oraz składniki mineralne. Podziemna część rośliny, najczęściej spotykana, która dostarcza wodę i substancje odżywcze, utrzymuje roślinę na podłożu, a ńekiedy gromadzi substancje zapasowe.

  2. Element narządu lub struktury anatomicznej tkwiący wewnątrz innej części ciała, np. korzeń zęba.

  3. Roślina zawierająca olejki eteryczne, używana jako przyprawa, np. korzeń pietruszki.

  4. Żartobliwy eufemizm oznaczający członka męskiego.

  5. Pochodzenie, rodowód, początek czegoś, zwykle w liczbie mnogiej.

Odmiana: Forma trybu rozkazującego czasownika „korzenić”, 2. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Odmiana obejmuje 77 form tego słowa.

KORZENIĆ

korzeńForma trybu rozkazującego czasownika „korzenić”, 2. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-korzeńże-korzeńmyżkorzeńcież-

Formy nieosobowe

FormaForma
Bezokolicznikco robić?korzenić
Imiesłów przysłówkowy współczesnyrobiąckorzeniąc
Forma bezosobowazrobionokorzeniono

Imiesłów czynny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?korzeniącykorzeniącakorzeniącekorzeniącykorzeniące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?korzeniącemukorzeniącejkorzeniącemukorzeniącymkorzeniącym
Biernikkogo? co?korzeniącegokorzeniącykorzeniącąkorzeniącekorzeniącychkorzeniące
Narzędnikkim? czym?korzeniącymkorzeniącąkorzeniącymkorzeniącymikorzeniącymi
Miejscownikw kim? w czym?korzeniącymkorzeniącejkorzeniącymkorzeniącychkorzeniących
Odchodnikod kogo? czego?korzeniącegokorzeniącejkorzeniącegokorzeniącychkorzeniących
WołajnikTy...korzeniącykorzeniącakorzeniącekorzeniącykorzeniące

Imiesłów czynny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńekorzeniącyńekorzeniącańekorzeniąceńekorzeniącyńekorzeniące
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńekorzeniącemuńekorzeniącejńekorzeniącemuńekorzeniącymńekorzeniącym
Biernikkogo? co?ńekorzeniącegońekorzeniącyńekorzeniącąńekorzeniąceńekorzeniącychńekorzeniące
Narzędnikkim? czym?ńekorzeniącymńekorzeniącąńekorzeniącymńekorzeniącymińekorzeniącymi
Miejscownikw kim? w czym?ńekorzeniącymńekorzeniącejńekorzeniącymńekorzeniącychńekorzeniących
Odchodnikod kogo? czego?ńekorzeniącegońekorzeniącejńekorzeniącegońekorzeniącychńekorzeniących
WołajnikTy...ńekorzeniącyńekorzeniącańekorzeniąceńekorzeniącyńekorzeniące

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: korzeń

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

GOŚĆ
0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.