KARNOŚĆ
Cecha osoby lub grupy polegająca na podporządkowaniu śę bez sprzeciwu obowiązującym przepisom i poleceniom. Karność charakteryzuje np. żołnierzy ściśle przestrzegających regulaminu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby lub grupy polegająca na podporządkowaniu śę bez sprzeciwu obowiązującym przepisom i poleceniom. Karność charakteryzuje np. żołnierzy ściśle przestrzegających regulaminu.
karnościomForma rzeczownika „karność”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | karność | karności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | karności | karnościomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | karność | karności |
| Narzędnikkim? czym? | karnością | karnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | karności | karnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | karności | karności |
| WołajnikTy... | karności | karności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: karnościom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.