KARNOŚĆ
Cecha osoby lub grupy polegająca na podporządkowaniu śę bez sprzeciwu obowiązującym przepisom i poleceniom. Karność charakteryzuje np. żołnierzy ściśle przestrzegających regulaminu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby lub grupy polegająca na podporządkowaniu śę bez sprzeciwu obowiązującym przepisom i poleceniom. Karność charakteryzuje np. żołnierzy ściśle przestrzegających regulaminu.
karnościForma rzeczownika „karność”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | karność | karnościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | karnościobecna forma | karnościom |
| Biernikkogo? co? | karność | karnościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | karnością | karnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | karnościobecna forma | karnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | karnościobecna forma | karnościobecna forma |
| WołajnikTy... | karnościobecna forma | karnościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: karności
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.