Występuje w 1 słowniku

HORYZONTOM

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

HORYZONT

Pozorna linia zetknięcia nieba z globem.

Koło wielkie na sferze niebieskiej, prostopadłe do pionu.

Tło sceniczne lub dekoracja dająca wrażenie głębi i ńeskończoności.

Zakres wiedzy, zainteresowań, doświadczeń albo możliwości; także środowisko, w którym ktoś śę obraca.

ŹRÓDŁOSŁÓW

ANALIZA MORFOLOGICZNA

HORYZONT = HOR + Y + ZON + T

HORHOR - niebo, bóg niebaYY - selekcja, wydzielenie, oddzielenieZONZON - przestrzeńTT - odcięcie
Opis:

Horyzont to przestrzeń oddzielenia nieba, wyznaczająca granicę między tym, co widzialne, a tym, co pozostaje poza zasięgiem wzroku.
Glob i podłoże na którym stoisz jest jakąś ścianą, która wyznacza granice tego co widoczne. Niebo nad naszymi głowami jest ńiczym ńe osłonione, widzimi gwiazdy. Glob tworzy granice tego co widzimy. Horyzont zasłania nam niebo i wyznacza obszar widoczny wokół nas.

RODZINA WYRAZÓW

GRUPA: HORYZONT I TEMAT POZIOMU

horyzont

linia widnokręgu; granica widzialności

horyzontalizm

dążenie do układania czegoś w płaszczyźnie poziomej

FORMY POCHODNE

SYNONIMY I OKREŚLENIA BLISKOZNACZNE

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄUKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄRozpoznano 10 różnych form należących do 2 słów głównych.

HORYZONT

HORYZONTOMForma rzeczownika „horyzont”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.

HORYZONTY

HORYZONTOMForma rzeczownika „horyzonty”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj ńjaki.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACH

Zobacz, w jakich słowach występuje: horyzontom

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 opublikowanych komentarzy

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.