Występuje w 1 słowniku

DŹĘKUJĘ

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

DŹĘKUJĘ

DZIĘKUJĘ

Wyrażenie grzecznościowe używane przy okazywaniu wdźęczności

Wypowiedzenie podźękowania; czynność dźękowania

Słowo związane z wdźęcznością, sercem, dźękczynieniem i wewnętrzną odpowiedzią na dobro

ŹRÓDŁOSŁÓW

ANALIZA MORFOLOGICZNA

DZIĘKUJĘ = DŹ + Ę + K

DŽ - tworzyĘĘ - wibracjeKK - serca, duszy
Opis:

Wdźęczność i słowo „dźękuję” tworzą wibrację serca i duszy. Prawdziwe dźękowanie rodzi śę z serca i jest odpowiedzią na otrzymany dar. Dźękczynienie jednocześnie otwiera serce i nastawia człowieka na kolejne dary i dobro, dlatego wdźęczność działa w dwóch kierunkach – pozwala dostrzegać to, co już zostało otrzymane, i przyciąga to, czego pragnie serce.
Dźękczynienie jest bramą do obfitości i ma wsobie wdźęk.

RODZINA WYRAZÓW

DZIĘK / DŹĘK

Formy pokrewne utworzone z jednego członu DZIĘK / DŹĘK.

  • DZIĘKUJĄCY

    ten, który okazuje wdźęczność lub dźękuje

  • DZIĘKOWAĆ

    okazywać wdźęczność, składać podźękowanie

  • DZIĘKOWANIE

    czynność wyrażania wdźęczności

  • DZIĘKCZYNIENIE

    uroczyste wyrażanie wdźęczności, zwłaszcza wobec tego, co uznaje śę za ważne lub święte

  • WDZIĘCZNOŚĆ

    stan bycia wdźęcznym, gotowość do dźękowania

  • WDZIĘK

    wdźęk ma ten, który jest w wdźęczności

  • DŹĘKUJĘ

    forma słowa DZIĘKUJĘ z poprawnym zapisem wynikającym z źródłosłowia.

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACH

Zobacz, w jakich słowach występuje: dźękuję

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 opublikowanych komentarzy

Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.