Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Oddychać głośno i z trudem, zwykle z powodu wysiłku lub silnych wrażeń.
Dawniej: oddychać.
Wydawać odgłos podobny do ciężkiego oddechu, np. o silniku samochodu.
Przenośnie: być przepełnionym jakimś uczuciem lub czymś, np. dyszeć nienawiścią, dyszeć ciepłem.
dyszForma trybu rozkazującego czasownika „dyszeć”, 2. osoba liczby pojedynczej, aspekt niedokonany.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Podstawowywezwanie / polecenie | - | dyszobecna forma | - | dyszmy | dyszcie | - |
co było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | dyszałem | dyszałeś | dyszał | - | - | - |
| Rodzaj żeński | dyszałam | dyszałaś | dyszała | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | dyszało | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | dyszeliśmy | dyszeliście | dyszeli |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | dyszałyśmy | dyszałyście | dyszały |
co by było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | dyszałbym | dyszałbyś | dyszałby | - | - | - |
| Rodzaj żeński | dyszałabym | dyszałabyś | dyszałaby | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | dyszałoby | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | dyszelibyśmy | dyszelibyście | dyszeliby |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | dyszałybyśmy | dyszałybyście | dyszałyby |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | dyszenie | dyszenia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | dyszeniu | dyszeniom |
| Biernikkogo? co? | dyszenie | dyszenia |
| Narzędnikkim? czym? | dyszeniem | dyszeniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | dyszeniu | dyszeniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | dyszenia | dyszeń |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńedyszenie | ńedyszenia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńedyszeniu | ńedyszeniom |
| Biernikkogo? co? | ńedyszenie | ńedyszenia |
| Narzędnikkim? czym? | ńedyszeniem | ńedyszeniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńedyszeniu | ńedyszeniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńedyszenia | ńedyszeń |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | dyszący | dysząca | dyszące | dyszący | dyszące |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | dyszącemu | dyszącej | dyszącemu | dyszącym | dyszącym |
| Biernikkogo? co? | dyszącegodyszący | dyszącą | dyszące | dyszących | dyszące |
| Narzędnikkim? czym? | dyszącym | dyszącą | dyszącym | dyszącymi | dyszącymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | dyszącym | dyszącej | dyszącym | dyszących | dyszących |
| Odchodnikod kogo? czego? | dyszącego | dyszącej | dyszącego | dyszących | dyszących |
| WołajnikTy... | dyszący | dysząca | dyszące | dyszący | dyszące |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńedyszący | ńedysząca | ńedyszące | ńedyszący | ńedyszące |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńedyszącemu | ńedyszącej | ńedyszącemu | ńedyszącym | ńedyszącym |
| Biernikkogo? co? | ńedyszącegońedyszący | ńedyszącą | ńedyszące | ńedyszących | ńedyszące |
| Narzędnikkim? czym? | ńedyszącym | ńedyszącą | ńedyszącym | ńedyszącymi | ńedyszącymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńedyszącym | ńedyszącej | ńedyszącym | ńedyszących | ńedyszących |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńedyszącego | ńedyszącej | ńedyszącego | ńedyszących | ńedyszących |
| WołajnikTy... | ńedyszący | ńedysząca | ńedyszące | ńedyszący | ńedyszące |
dyszForma rzeczownika „dysza”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
Zobacz, w jakich słowach występuje: dysz
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.