APORT
KOMENDA DLA PSA
Komenda nakazująca psu odnalezienie i przyniesienie rzuconego albo wskazanego przedmiotu; także sama czynność i przynoszony przedmiot.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Komenda nakazująca psu odnalezienie i przyniesienie rzuconego albo wskazanego przedmiotu; także sama czynność i przynoszony przedmiot.
APORT wiąże się z francuskim apporter — przynosić. W tym historycznym tle obecny jest sens niesienia lub dostarczania, niezależny od autorskiego przypisania znaczeń pojedynczym głoskom.
Rozbiór głoskowy przedstawia autorską metodę interpretacyjną Źródłosłowu, a nie ustaloną etymologię historyczno-językową.
Autorskie zestawienie słów omawianych w artykule o porcie, przejściu, przenoszeniu i częstotliwości. Łączy relacje różnego typu: historyczne, słowotwórcze, anagramowe i tematyczne. Nie wszystkie pozycje pochodzą od jednego wspólnego rdzenia historycznego.
Wydzielony obszar z infrastrukturą przeznaczoną do przyjmowania, obsługi i odprawy statków, samolotów, osób albo ładunków.
W technice i informatyce: złącze, interfejs albo oznaczony punkt komunikacji, przez który przepływają dane lub sygnały.
Wyraz łaciński, a także współczesny wyraz między innymi w języku włoskim, oznaczający drzwi, bramę albo wejście.
Ozdobne, często monumentalne obramienie drzwi lub bramy w budowli.
Rozbudowany serwis internetowy skupiający informacje i usługi z wielu działów.
W fantastyce: umowne przejście łączące odległe miejsca, światy, wymiary albo czasy.
W fantastyce: urządzenie, mechanizm albo miejsce służące do natychmiastowego przenoszenia obiektów lub postaci na odległość.
Ślad pozostawiony przez człowieka lub zwierzę, który pozwala określić kierunek jego przemieszczania się.
Fakt, szczegół albo tok rozumowania pomagający dotrzeć do rozwiązania lub celu.
Komenda nakazująca psu odnalezienie i przyniesienie rzuconego albo wskazanego przedmiotu; także sama czynność i przynoszony przedmiot.
Zorganizowana aktywność fizyczna lub umysłowa oparta na regułach, treningu, sprawności i często współzawodnictwie.
Niewielki przenośny ołtarzyk albo kamienna płyta ołtarzowa z miejscem na relikwie, używana do sprawowania liturgii poza stałym ołtarzem.
Rzadki w naturze minerał z grupy wodorotlenków o wzorze Ca(OH)₂, będący również ważną fazą w materiałach cementowych i betonie.
Płynne, ciągłe przejście wysokości od jednego dźwięku do drugiego, szczególnie w śpiewie i grze na instrumentach pozwalających na taki poślizg.
Sposób wykonania kolejnych dźwięków płynnie, lecz z delikatnym ponownym zaznaczeniem każdego z nich; artykulacja pośrednia między legato i staccato.
Małe przenośne organy piszczałkowe, zwykle bez pedału, używane od średniowiecza; grający obsługiwał klawiaturę i miech.
APORTForma rzeczownika „aport”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | aportobecna forma | aporty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | aportowi | aportom |
| Biernikkogo? co? | aportobecna forma | aporty |
| Narzędnikkim? czym? | aportem | aportami |
| Miejscownikw kim? w czym? | aporcie | aportach |
| Odchodnikod kogo? czego? | aportu | aportów |
| WołajnikTy... | aporcie | aporty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: aport
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.