Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
System skrótów stosowanych w starożytnych i średniowiecznych pismach, polegający na opuszczaniu części wyrazu i zastępowaniu jej znakiem umownym.
Skrót w notacji muzycznej, taki jak b na oznaczenie bemolu czy # na oznaczenie krzyżyka.
W poligrafii: znak zastępujący wyraz, na przykład symbol $.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju żeńskiego, odmienny jak nazwy zakończone na -a.
abrewiaturaForma rzeczownika „abrewiatura”, mianownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | abrewiaturaobecna forma | abrewiatury |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | abrewiaturze | abrewiaturom |
| Biernikkogo? co? | abrewiaturę | abrewiatury |
| Narzędnikkim? czym? | abrewiaturą | abrewiaturami |
| Miejscownikw kim? w czym? | abrewiaturze | abrewiaturach |
| Odchodnikod kogo? czego? | abrewiatury | abrewiatur |
| WołajnikTy... | abrewiaturo | abrewiatury |
Zobacz, w jakich słowach występuje: abrewiatura
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.