abraksas

1. W gnozie późnej starożytności najwyższa istota boska, źródło bytu i emanacji, niekiedy utożsamiana z dobrym bogiem lub Demiurgiem.

2. W sztuce i magii hellenistycznej istota o głowie koguta, ciele człowieka i wężach zamiast nóg, wyobrażana na gemmach i amuletach jako bóstwo opiekuńcze lub symbol wieczności.

3. Dawny talizman lub amulet z wizerunkiem Abraksasa, mający zapewniać ochronę i pomyślność.

4. Imię mitycznego konia z zaprzęgu boga Słońca, poświadczone w źródłach antycznych.

Odmiana: Rzeczownik rodzaju męskiego, odmienny jak nazwy zakończone na spółgłoskę.