Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przypadek gramatyczny w językach fleksyjnych, wyrażający oddzielenie, pochodzenie, narzędzie lub przyczynę.
W łacinie przypadek zbliżony funkcją do polskiego narzędnika, łączący śę z przyimkami i przejmujący role innych przypadków.
W języku fińskim i innych językach ugrofińskich przypadek oznaczający ruch z powierzchni czegoś lub od czegoś.
Odmiana: Rzeczownik rodzaju męskiego, odmienny jak nazwy zakończone na spółgłoskę twardą.
ablatywForma rzeczownika „ablatyw”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ablatywobecna forma | ablatywy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ablatywowi | ablatywom |
| Biernikkogo? co? | ablatywobecna forma | ablatywy |
| Narzędnikkim? czym? | ablatywem | ablatywami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ablatywie | ablatywach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ablatywu | ablatywów |
| WołajnikTy... | ablatywie | ablatywy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: ablatyw
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Nie ma jeszcze opublikowanych komentarzy.