ŚWINTUCHA
Kobieta zachowująca śę nieprzyzwoicie, zwłaszcza w sferze seksualnej, lub łamiąca normy moralne i społeczne.
Kobieta ńedbająca o czystość i porządek; flejtucha, brudaska.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Kobieta zachowująca śę nieprzyzwoicie, zwłaszcza w sferze seksualnej, lub łamiąca normy moralne i społeczne.
Kobieta ńedbająca o czystość i porządek; flejtucha, brudaska.
świntuchoForma rzeczownika „świntucha”, wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świntucha | świntuchy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świntusze | świntuchom |
| Biernikkogo? co? | świntuchę | świntuchy |
| Narzędnikkim? czym? | świntuchą | świntuchami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świntusze | świntuchach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świntuchy | świntuch |
| WołajnikTy... | świntuchoobecna forma | świntuchy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świntucho
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.