ŚWINIOWATOŚĆ
Cecha osoby zachowującej śę nieprzyzwoicie, ordynarnie lub bez wstydu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby zachowującej śę nieprzyzwoicie, ordynarnie lub bez wstydu.
świniowatościachForma rzeczownika „świniowatość”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świniowatość | świniowatości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świniowatości | świniowatościom |
| Biernikkogo? co? | świniowatość | świniowatości |
| Narzędnikkim? czym? | świniowatością | świniowatościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świniowatości | świniowatościachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | świniowatości | świniowatości |
| WołajnikTy... | świniowatości | świniowatości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świniowatościach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.