ŚWINIOWATOŚĆ
Cecha osoby zachowującej śę nieprzyzwoicie, ordynarnie lub bez wstydu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby zachowującej śę nieprzyzwoicie, ordynarnie lub bez wstydu.
świniowatościForma rzeczownika „świniowatość”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świniowatość | świniowatościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świniowatościobecna forma | świniowatościom |
| Biernikkogo? co? | świniowatość | świniowatościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | świniowatością | świniowatościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świniowatościobecna forma | świniowatościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świniowatościobecna forma | świniowatościobecna forma |
| WołajnikTy... | świniowatościobecna forma | świniowatościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świniowatości
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.