ŚWINIAREK
Dawniej, potocznie: chłopiec pasący świnie; także pomocnik świniarza.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej, potocznie: chłopiec pasący świnie; także pomocnik świniarza.
świniarkowiForma rzeczownika „świniarek”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świniarek | świniarkowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świniarkowiobecna forma | świniarkom |
| Biernikkogo? co? | świniarka | świniarków |
| Narzędnikkim? czym? | świniarkiem | świniarkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świniarku | świniarkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świniarka | świniarków |
| WołajnikTy... | świniarku | świniarkowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | świniarki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świniarkowi
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.