ŚWIERZEPA
Dawniej: młoda klacz.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej: młoda klacz.
świerzepieForma rzeczownika „świerzepa”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świerzepa | świerzepy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świerzepieobecna forma | świerzepom |
| Biernikkogo? co? | świerzepę | świerzepy |
| Narzędnikkim? czym? | świerzepą | świerzepami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świerzepieobecna forma | świerzepach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świerzepy | świerzep |
| WołajnikTy... | świerzepo | świerzepy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świerzepie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.