Występuje w 1 słowniku

świecku

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma gramatyczna hasła „świecki”: adjp:dat.

ŚWIECKI

  1. Taki, który ńe jest związany z religią ani z instytucjami kościelnymi; dotyczy życia, kultury, państwa lub uroczystości urządzanych bez udziału Kościoła.

  2. Taki, który ńe jest osobą duchowną, księdzem, zakonnikiem ani zakonnicą; także o grupie, instytucji lub działalności, w której ńe uczestniczą duchowni albo która jest dla nich przeznaczona.

  3. O duchownym: taki, który ńe złożył ślubów zakonnych, czyli ksiądz diecezjalny.

  4. O zakonniku: taki, który ńe przyjął święceń kapłańskich, czyli członek zakonu pozostający w stanie świeckim.

  5. Człowiek ńebędący osobą duchowną, ńemający święceń kapłańskich.

  6. Odnoszący śę do Świecka, wsi przy granicy, położonej w gminie Słubice, powiecie słubickim i województwie lubuskim.

  7. Dotyczący Świecia, miasta w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie świeckim, siedziby gminy miejsko-wiejskiej Świecie.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 26 różnych form należących do 2 słów głównych.

ŚWIECKI

świeckuForma gramatyczna hasła „świecki”: adjp:dat.

Przymiotnik

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?świeckinieświeckaświeckaświeckienieświeccyświeccyświeckie
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?nieświeckiemuświeckiemunieświeckiejświeckiejnieświeckiemuświeckiemunieświeckimświeckimnieświeckimświeckim
Biernikkogo? co?świeckinieświeckinieświeckiegoświeckiegonieświeckąświeckąświeckienieświeckichświeckichnieświeckieświeckie
Narzędnikkim? czym?świeckimświeckąświeckimnieświeckimiświeckiminieświeckimiświeckimi
Miejscownikw kim? w czym?świeckimświeckiejświeckimświeckichświeckich
Odchodnikod kogo? czego?świeckiegoświeckiejświeckiegoświeckichświeckich
WołajnikTy...świeckinieświeckaświeckaświeckienieświeccyświeccyświeckie

ŚWIECKO

Przymiotnik

Formalp. żeński
Mianownikkto? co?świecka
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?-
Biernikkogo? co?-
Narzędnikkim? czym?-
Miejscownikw kim? w czym?-
Odchodnikod kogo? czego?-
WołajnikTy...świecka

Rzeczownik

FormaLiczba pojedynczaLiczba mnoga
Mianownikkto? co?świecko-
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?--
Biernikkogo? co?świecko-
Narzędnikkim? czym?Świeckiem-
Miejscownikw kim? w czym?--
Odchodnikod kogo? czego?--
WołajnikTy...świecko-

Przysłówek

FormaForma
Przysłówekjak?świecko

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: świecku

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.