ŚWIDWA
Krzew z rodziny dereniowatych, dorastający do około 4 metrów wysokości, rosnący w lasach i zaroślach całej Europy, także na terenach zalewowych i suchych zboczach; jesienią jego liście przebarwiają śę na krwistoczerwono.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Krzew z rodziny dereniowatych, dorastający do około 4 metrów wysokości, rosnący w lasach i zaroślach całej Europy, także na terenach zalewowych i suchych zboczach; jesienią jego liście przebarwiają śę na krwistoczerwono.
świdwieForma rzeczownika „świdwa”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | świdwa | świdwy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | świdwieobecna forma | świdwom |
| Biernikkogo? co? | świdwę | świdwy |
| Narzędnikkim? czym? | świdwą | świdwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | świdwieobecna forma | świdwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | świdwy | świdw |
| WołajnikTy... | świdwo | świdwy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: świdwie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.